فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٠٥ - بكتاشيه
بكشت.
مقاتل الطالبيين، ص ٦٥.
بقليه
فرقهاى از «قرامطه» و گياهخوار بودند كه در سال ٢٩٥ هجرى به پيشواى مردى كه او را ابو حاتم مىخواندند پيدا شدند.
گويند كه: وى بر پيروان خود خوردن تره و شلغم را حرام كرده بود و مىگفت تنها بايد به خوردن سبزيجات اكتفا نمائيد و ايشان را از كشتن حيوانات و خوردن گوشت آنها منع كرد، از اين جهت آن فرقه را «بقليه» خوانند.
گويند كه: بقليه با همسايگان بدوى خود همداستان شدند و به پيشوايى مسعود بن حرّيث در بيرون كوفه به غارت مردم و گرفتن اموال ايشان پرداختند.
مقتدر خليفه عباسى در سال ٣١٦ لشكرى به سردارى هارون بن غريب به جنگ ايشان فرستاد و بسيارى از آنان را بكشت.
«بقليه» در اين جنگ پرچمى سفيد داشتند كه بر آن آياتى از قرآن كريم در رهايى بنى اسرائيل از دست فرعون نقش شده بود.
دايرة المعارف اسلاميه، ج ٤، ص ٣٤ و ٣٥.
Encycloped iedeL'Islamtome I,P.٩٩٢.
بكّاريه
نام شيخ ايشان معلوم نيست، با آن كه در قرآن آمده است: «. . . وَ طَعٰامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتٰابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعٰامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ. . .» مائده/٥. يعنى: طعام اهل كتاب بر شما حلال و طعام شما بر ايشان حلال است. قايل به تحريم ذبايح اهل كتاب شدند.
حسنين (ع) را دشنام مىدهند و ندانستهاند كه پيغمبر (ص) آنان را «سيدى شباب اهل الجنة» ناميده است، يعنى حسن (ع) و حسين (ع) سيّد جوانان اهل بهشت است.
التواريخ و الفرق، نسخه خطى، ص ٢٤.
بكتاشيه
پيرو شخصى به نام حاج بكتاش هستند كه پيشواى طريقهاى مذهبى و تصوّفى بود. گويند: او در نيشابور زائيده شد و در نزد على احمد يسوى درس خواند و در سال ٧٣٨ هجرى در گذشت.
طريقۀ «بكتاشيه» در قرن شانزدهم ميلادى در اناتولى يعنى آسياى صغير رواج فراوان يافت و عقايد ايشان شبيه «قزلباشيه» و «شبك» و «على الهيان» كرد است. با اين كه بيشتر «بكتاشيه» خود را از اهل سنت و جماعت مىدانند ولى اعمال و رفتار ايشان بر خلاف آن طايفه است و بيشتر به «غلاة» شيعه