فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٨٥ - بابكيه
ب
بابكيه
بابكيه فرقهاى از «غلاة» شيعه هستند كه منسوب به بابك خرم دين مىباشند كه بزرگترين و نامورترين پيشواى خرم دينان بود. وى به زبان پهلوى «پاپك» نام داشت كه به عربى او را «بابك» گويند.
محمد بن اسحاق النديم در كتاب «الفهرست» مىنويسد كه: پدر بابك از مردم مداين و روغن فروش بود و به آذربايجان رفت و در ديه بلالآباد از روستاى ميمذ جاى گرفت و در آنجا دلباختۀ زنى يك چشم شد كه او را به زوجيت خود در آورد و بابك از وى بزاد.
در يكى از سفرها كه به كوه سبلان رفته بود كسى از پشت بر او خنجرى زد و از آن زخم در گذشت. پس از مرگ وى مادر بابك به دايگى مىپرداخت تا اين كه بابك دهساله شد و به گاو چرانى مشغول گشت و به خدمت شبل بن منقى ازدى در آمد و ستوربانى او مىكرد و از غلامانش طنبور نواختن آموخت.
پس از آنجا به تبريز از بلاد آذربايجان رفت و دو سال نزد محمد بن رواد ازدى بود. سپس نزد مادر بازگشت و در اين هنگام، هجده سال داشت.
«طبرى» نوشته است كه بابك در جوانى با شروين بن ورجاوند، رئيس مزدكيان طبرستان ملاقات كرد.
ابو المعالى صاحب كتاب «بيان الاديان» مىنويسد: زمانى كه زندگى در اردبيل بر بابك و مادرش تنگ شد و راهى منطقه ديگر شدند و در ديهى كه از آن محمد بن رواد الازدى بود سكنا گزيدند.
اهل آن ديه از مزدكيان و خرم دينان بودند و پيشواى ايشان جاويدان بن شهرك بود. بابك خربوزه مىفروخت، جاويدان از او خربوزه خريد و چون دانست كه او طنبور نيك مىنوازد او را خوش آمد و وى را نزد خود نگاهداشت.
طبرى در ذكر وقايع سال ٢٠١ هجرى