فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٠٨ - مريسيه
خداوند را با چشم سر، بىچونى و چگونگى روا داند كافرست و هر كه در كفر او شك كند كافرست و نيز كسى كه در كفر اين يك شكّ كند او نيز كافرست. «معتزلان» آوردهاند كه چون مردار را زمان مرگ فرا رسيد وصيت كرد كه مال وى به مصرف صدقه رسانند و از آن به وارثان ندهند.
ابو الحسين خياط او را در اين كار معذور دانسته و گويد: در مال او شبهه بوده كه مستمندان را در آن حقى بوده است.
او مقدورات خداوند را فناپذير مىدانست.
وى عقايد معتزلان را در بغداد انتشار داد و فصيح و نيكو بيان بود.
الانتصار، ابن خياط، ص ٨١.
المنية و الامل، ص ١٦٤.
التبصير فى الدين، ص ٤٧.
ملل و نحل، شهرستانى.
مرشديه
از فرق علويان سوريه، پيروان سليمان مرشدند.
وى در سال ١٩٢٥ در زمان تسلط فرانسويان در قريۀ جوبه برغال سوريه در مغرب لاذقيه دعوى الوهيت كرد و گفت: روح خداوند در وى حلول كرده است.
المرشديه. ادوارد مرقس.
مرعشيه
قاضى نور اللّه شوشترى مىنويسد: ساداتى بودند كه از مازندران به اصفهان آمدند و از افاضل متأخر ايشان خليفه اسد اللّه است و ديگر مرعشيۀ قزويناند كه در آن ديار مورد آزار سنيان بودند و همواره به مذهب حقه ائمه اثنىعشريه عمل نمودند و بعضى از ايشان نقيب و متولى آستانۀ حضرت شاهزاده حسيناند و بعضى در قزوين محتسبند و از افاضل ايشان در اين زمان مير علاء الملك مرعشى است.
مجالس المؤمنين، ص ٦٤.
مرفوعيه
يقولون صارت الاشياء مخلوقه بكتاب اللوح، يعنى همه چيزها در لوح محفوظ آفريده شده است.
دبستان المذاهب ج ٢ ص ١٠٩
مريسيه
آنان از «مرجئه» بغداد و پيرو بشر مريسى بودند كه در فقه به رأى ابو يوسف قاضى بود و چون گفتار خود را درباره خلق قرآن آشكار ساخت ابو يوسف او را از پيش خود براند از اين جهت «صفاتيه» او را گمراه شمردند.
وى دربارۀ ايمان مىگفت كه: تصديق به دل و زبان با هم است.
الفرق المفترقه، ص ٩٠.
الفرق بين الفرق، ص ١٢٤.
تبصرة العوام، ص ٦٠.