فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٣٦ - جبليه
ابو على مىگفت: هرگاه خداوند مراد بندۀ خويش برآورد فرمانبردار بندۀ خود گردد.
بنياد اين سخن در آنجاست كه روزى از «ابو الحسن اشعرى» پرسيد كه معنى فرمانبردارى در نزد تو چيست؟ پاسخ داد كه موافقت «امر» است. پس «ابو الحسن» از رأى او پرسيد، «جبايى» گفت: معناى فرمانبردارى در نزد من موافقت «اراده» است و هر كه مراد ديگرى را برآورد فرمان وى برده است. «اشعرى» گفت: از سخن تو چنين برمىآيد كه هرگاه خداى تعالى كام بندۀ خويش برآورد فرمانبردار او گردد.
ديگر آن كه جبايى گفت كه: نامهاى خداى تعالى را به قياس مىتوان به كار برد و اشتقاق نامى را براى او از هر فعلى كه انجام مىدهد روا دانست. ديگر اين كه بودن يك عرض را در جاهاى بسيار، بيش از هزار هزار جا روا مىدانست و وجود يك سخن را در هزار هزار جا روا مىشمرد. (امروز واقعيت اين سخن با اختراع راديو و تلويزيون ثابت شده است.)
او و پسرش ابو هاشم پنداشتهاند كه اگر خداى تعالى خواهد كه جهان را نابود كند عرضى را كه محلى براى آن نيست بيافريند و با آن، همۀ جسمها و جواهر را نابود سازد.
الفرق بين الفرق، ص ١١٠-١١١.
ملل و نحل، شهرستانى، ص ٧٣-٧٥.
المنيه و الامل، ص ١٧٠-١٧٤.
جبريه
«جبريه» معتقدان به جبر و زور، كسانى هستند كه تمام افعال بندگان را به خداى تعالى نسبت مىدهند و براى بندگان او هيچگونه اختيارى قايل نيستند.
ايشان بر دو گروهاند: گروهى كه جبريه متوسطند و قايل به گونهاى اختيارند كه آن را «كسب» مىخوانند و ايشان از «اشاعره» هستند.
«جبريه خالص» كه «جهميه» اند و پيرو «جهم بن صفوان» هستند و هيچگونه قدرت و ارادهاى براى بندگان قايل نمىباشند.
فرق جهميه، نجاريه، كلاّبيه، ضراريه و بكريه از «جبريه» اند كه ذكر آنان در اين فرهنگ به جاى خود خواهد آمد.
شرح مواقف جرجانى: الجبريه.
ملل و نحل، شهرستانى، ص ٧٩.
دائرة المعارف الاسلاميه، ج ٦، ص ٢٨٢.
مذاهب الاسلاميين، ج ١، ص ١٠٠-١٠٥.
جبليه
فرقهاى از «غلاة» نصيريه (علوى) بودند كه پيشواى ايشان در جبل لبنان ادعاى مهدويت كرد.
گاهى مىگفت: من محمد مصطفى و