ظلمانى، پس آتش بهتر از خاك باشد، پس آتش را چه وظيفه آن باشد كه خاك را بر سر نهد يا پيش خاك سر نهد. ابليس چون وسواس خود را اظهار كرد و قياس خود به قول آورد از بهشت بيرونش كردند، و پروبال ملكى از وى فروريخت مسخ گشت، آسمانى بود زمينى شد، و اين همه انواع بليت وى را روى نمود جهت آن كه عقل را كار فرمود و قياس كرد و اگر مطيع امر و فرمان شدى اين همه نبودى.

پس ما را قرآن و خبر كفايت است، و در مسائل شرعيه قياس نيست و هر چه به قياس نفى اثبات كنند باطل باشد ظاهرا اين فرقه از شيعيانى باشند كه با ابو حنيفه و مذهب او كه مبتنى بر قياس است مخالف مى‌باشد و براى اين كه مورد آزار و ايذاء حنفيه و اهل سنت قرار نگيرند پاى شيطان را در ميان آورده به جاى ابو حنيفه او را مورد دشنام و اعتراض قرار داده‌اند.

هفتاد و سه ملت، ص ٦٩ و ٧٠.

رسالۀ معرفت المذاهب، ص ١٥.

دبستان المذاهب، ج ٢، ص ٨٠.

اثنى‌عشريه

اثنى‌عشريه يا دوازده اماميه پرجمعيت‌ترين فرقه‌هاى شيعه هستند كه معتقد به دوازده امامند كه از حضرت على (ع) آغاز مى‌شود و به محمد بن حسن مهدى آل محمّد (ص) ختم مى‌گردد.

از همان آغاز ايشان را در مقابل سبعيه يا هفت اماميان اثنى‌عشريه خواندند. [١]ايشان در صحت شمار ائمه خود كه دوازده تن هستند به آيات قرآنى از قبيل: «. . . وَ بَعَثْنٰا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً. . .» (مائده/١٢) «وَ قَطَّعْنٰاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبٰاطاً أُمَماً. . .» (اعراف/١٦٠) «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنٰا عَشَرَ شَهْراً. . .» (توبه/٣٦) استناد مى‌جويند. [٢]

اما برخى از ادلۀ اماميه بر امامت خاندان عترت عبارت است از:

١-وجوب عصمت در امام: زيرا اگر امام معصوم نباشد اطمينان به وى در ابلاغ احكام سلب مى‌شود، بعلاوه ممكن است در امامت و زعامت مسلمين بر خلاف عدالت رفتار نمايد.

٢-نصب امام به واسطه رفع فتنه و اختلاف است و چنانچه امام را مردم تعيين كنند اين اختلاف تشديد مى‌يابد.

٣-امامت خلافت از خدا و رسول است كه قهرا بايد توسط خدا و رسول خدا خليفه تعيين شود.

٤-سيره رسول اكرم در زمان حيات خود بر استخلاف و تعيين جانشين در موارد

[١] -البته با توجه به رواياتى كه ذيل اين آيات از فريقين رسيده است.

[٢] -نيز برواياتى از پيغمبر كه ائمه را بعد از در گذشت خود، دوازده نفر معرفى فرموده مانند عدد نقباء بنى اسرائيل.