فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٢٥ - طالقانيه
ط
طاريه
از اصحاب تناسخند و گويند كه: مرغان نيز امتى مانند آدميانند و روح مردم در ايشان متناسخ شده است زيرا خداوند فرموده «وَ مٰا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لاٰ طٰائِرٍ يَطِيرُ بِجَنٰاحَيْهِ إِلاّٰ أُمَمٌ أَمْثٰالُكُمْ. . .» انعام/٣٨.
تبصرة العوام، ص ٨٨ و ٩٠
طاطريه
اصحاب ابو الحسن على بن محمد طايى كوفى بودند كه از فقها و شيوخ واقفه معاصر با حضرت امام موسى كاظم (ع) بود (١٢٨ -١٨٣) و با اينكه در حديث و فقه ثقه شمرده مىشد در دفاع از مذهب واقفه ورد شيعيان قطعيه تعصب داشته است و كتبى متعدد كه عدد آنها به سى مىرسد در تأييد عقايد خود تأليف كرد و يكى از آنها كتابى در امامت بود كه گويا ابو سهل نوبختى بر آن رديه نوشته است.
الفهرست، ابن نديم، ص ١٧٧.
فهرست، شيخ طوسى، ص ٢١٦.
رجال نجاشى، ص ١٧٩.
خاندان نوبختى، ص ١١٧.
طافيه
از اصحاب حديث بودند.
احسن التقاسيم، ص ٣٧.
طالبيه
پيروان طالب بن عبد اللّه بن صباح بودند كه به «مظهريت» امام محمد باقر (ع) اعتقاد داشتند عبد اللّه بن صباح پدر طالب در مكتب معلم امام محمد باقر (ع) بود و از آن حضرت در كودكى غرائب و خوارقى مشاهده كرد.
ام الكتاب، ص ٣-١١.
طالقانيه
از فرق «زيديه» بودند.
مشارق الانوار، ص ٢١٠.