ديگر آن كه قرآن كلام خدايست و مخلوق نيست و «قديم» است و كلام خدا صفات خدايست عزّ و جلّ، پس هر كه قرآن را مخلوق و آفريده گويد، به خداى عزّ و جلّ كافر شود و سيصد تن از تابعين و مقدمان دين گفته‌اند: هر كه قرآن را مخلوق گويد كافر است.

ديگر آن كه عذاب گور حق است، هر كه منكر شود «معتزلى» باشد.

ديگر آن كه سؤال منكر و نكير حق است و هر كه حق نبيند او «قدرى» باشد.

ديگر آن كه دعاى زندگان و صدقه ايشان مردگان را منفعت است.

ديگر آن كه مؤمن بايد شفاعت رسول (ص) مر اهل كتاب را حق بيند از امت و هر كه شفاعت رسول (ص) را منكر شود «معتزلى» باشد.

ديگر آن كه مؤمن بايد معراج رسول را به آسمان حق بيند زيرا معراج او بنص كتاب حق است.

ديگر آن كه نامۀ اعمال خواندن در قيامت حق است، هر كه منكر شود «معتزلى» باشد.

ديگر آن كه روز شمار و قيامت را حق بيند.

ديگر آن كه ميزان و ترازو را حق بيند يعنى سنجيدن اعمال را از نيك و بد در روز قيامت.

ديگر آن كه صراط را حق بيند و صراط حق است هم به قرآن و هم به اخبار.

ديگر آن كه بهشت و دوزخ حق است و هر دو آفريده است.

ديگر آن كه خداى تعالى در روز شمار بى‌واسطه ترجمان از بندگان مى‌پرسد و بنده جواب مى‌دهد.

ديگر آن كه خداوند را صفات است هم غضب هم رضا و نشايد گفت كه: خشم خداى عزّ و جلّ آتش و خشنودى وى بهشت باشد هر كه چنين گويد «معتزلى» باشد.

ديگر آن كه رؤيت خداى تعالى حق است هم به كتاب و هم به قرآن و خبر.

ديگر آن كه مرتبت انبيا صلوات اللّه عليهم اجمعين برتر از مرتبت اولياست و مرتبت اوليا كمتر از مرتبت انبيا باشد.

ديگر آن كه كرامات اوليا را حق بيند و كتاب خداى عزّ و جلّ و اخبار رسول (ص) بر معنا ناطق است.

ديگر آن كه عقل انبيا برتر از عقل مؤمنان باشد و عقل مؤمنان برتر از عقل كافران.

ديگر آن كه حدث امام يعنى بى‌وضويى او را حدث بينى و هر كه جز اين داند از پس وى نماز روا نباشد.

ديگر آن كه به آب اندك و ايستاده طهارت روا نباشد و آب اندك كم از يك من نباشد زيرا رسول (ص) از يك من آب طهارت كرد و با چهار من غسل كرد و