آدم براى دفع غذايى كه خورده بود مخرجى نداشت پس شروع به گريه كرد در اين وقت خداوند جبرائيل را گسيل فرمود و او پرنده‌اى را فرستاد و آن پرنده با نوك خود مخرجى براى آدم درست كرد آدم قضاى حاجت كرد، و راحت شد.

آدم يكصد سال توبه و استغفار نمود و خدا به جبرئيل امر كرد كه به زمين رود و حوا را از دو پهلوى آدم خلق كند.

يزيديان به دو طوفان قايلند يكى در محل عين سفنى كه قريه و محل اقامت مشايخ ايشان در شهرستان شيخان در نزديكى موصل بود و در آنجاست كه كشتى نوح حركت كرد و تا بالاى كوه سنجار رسيد و بر كوه جودى بايستاد.

طوفان دوم بعدا به وجود آمد تا كسانى را كه بر امت يزيدى تعدى كرده بودند غرق كند بنابراين پدر يزديه در طوفان اوّل نوح است.

آنان دربارۀ طاووس ملك گويند: پروردگار عالم روزى بر طاووس ملك خشمگين شد و او را از بهشت بيرون كرد و امروز هم از بهشت بيرون است ولى در روز قيامت با پروردگار آشتى خواهد كرد.

«يزيديه» معتقدند كه عالم از دو نيروى خير و شر به وجود آمد و خير همان خداست كه بر شر غلبه كرد و شرّ همان شيطان است كه اهريمن باشد.

ملك طاووس ظاهرا تمثل اهريمن است و او را به شكل طاووس تصوير مى‌كنند.

كتابهاى مقدس يزيديه دو كتاب است كه يكى از آنها «جلوه» و دومى «مصحف رش» يعنى كتاب سياه است كه بعد از شيخ عدى نوشته شده است و (رش) كلمه كردى و معناى آن سياه است.

يزيديان متشرع از خانوادۀ شيخ حسن قرآن را همواره با خود دارند و احترام مى‌كنند و آن را مقدس مى‌دانند و معتقدند كه هيچ امر باطلى در مقابل آن عرض اندام نمى‌تواند بكند. چون شيطان نزد ايشان همان ملك طاووس است از اين جهت لعن را بر او روا نمى‌دارند.

در كتاب «جلوه» مطالب درهم و برهمى دربارۀ قديم بودن خدا مثل قدرت و علم و وعد و وعيد و تناسخ ارواح وجود دارد.

در كتاب «رش» در باب خدايان و مراتب آنها بحث مى‌كند در اين كتاب آمده: رئيس خدايان در طى هفت هزار سال شريعتهايى را آورده است.

طايفۀ يزيديه دو پيشوا دارند: يكى پيشواى زمانى است و نسبت او به يزيد بن معاويه مى‌رسد و او را به لقب مير شيخان مى‌نامند.

رئيس دوم آنها روحانى و از سلالۀ