حلبى از امام جعفر صادق (ع) روايت مى‌كند كه حضرت فرمود: امير المؤمنين (ع) ضمانت لباس شوى و زرگر را مى‌كرد. مردم در سپردن كارها به آنها احتياط مى‌كردند و پدرم به آنها اعتماد مى‌كرد و كارها را به آنها مى‌سپرد و به آنها قرض مى‌داد، زيرا آنها را امين مى‌دانست. [١]‌

اخبار ديگرى نيز به اين مضمون وجود دارد كه به جهت اختصار و كفايت آنچه بيان كرديم از ذكر آنها خوددارى مى‌كنيم.

شرايط صحت و احكام اجاره‌

خصوصيت موجر‌

فرع: يعتبر فى صحة الاجارة أن تكون المنفعة مملوكة للموجر.

يكى از شرايط صحت اجاره اين است كه موجر مالك منافع عين مستأجره باشد.

در صحت اجاره منفعت بايد ملك موجر يا نايب موجر باشد كه با وكالت يا ولايت تعيين شده است، يا كسى كه موجر فضولى ملك باشد. وجه اين شرط واضح است، زيرا موجر كسى است كه منفعت را براى مستأجر تمليك مى‌كند و بايد از جانب مالك مأذون باشد و اگر موجر فضولى باشد، زيرا براى كسى كه فاقد چنين چيزى است امكان ندارد كه به او چيزى بدهد و فرقى نيست بين اينكه به تبع ملكيت‌

[١] . كلينى، همان، ج ٥، ح ٣،ص ٢٤٢؛ شيخ طوسى، تهذيب الاحكام، ج ٧، ح ٤٤، ص ٢٢٠؛ همچنين: شيخ طوسى، استبصار، ج ٣، ح ٩، ص ١٣٣؛ حر عاملى، همان، ج ١٣، ح ٤، ص ٢٧٢.