اگر بين كار انجام شده توسط اجير در ملكش- مثل خياطى كه لباس را در دكان يا خانه‌اش مى‌دوزد- باشد، چطور؟ پس اجير مستحق اجرت نمى‌شود، مگر با تسليم كردن كار به مستأجر، و بين اينكه در ملك مستأجر است. پس اجير به انجام خود كار مستحق اجرت مى‌شود. در جواهر [٢] اين تفصيل به شيخ نسبت داده شده است.

در اينجا تفصيل ديگرى است و آن اين است كه كارى كه از اجير صادر مى‌شود (١) گاهى در ملك مستأجر اثر مى‌گذارد، به گونه‌اى كه ملك مستأجر بعد از صدور عمل از اجير متصف به صفتى مى‌شود كه قبلا آن صفت را نداشته است و يا اينكه‌

[١] . يوسف:٧٢: «قٰالُوا نَفْقِدُ صُوٰاعَ الْمَلِكِ وَ لِمَنْجٰاءَ بِهِ حِمْلُ بَعِيرٍ وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ».
[٢] . محمد حسن نجفى، همان، ج ٢٧، ص ٢٣٧.