قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ٥٢
سبب آن قول كه مىفرمايد: «كل شرط جائز بين المسلمين إلّا ما أحلّ حراما أو حرّم حلالا».
[فروع شرايط]
حكم ظهور عيب در اجرت
فرع: لو وقف الموجر على عيب فى الاجرة- سابق على القبض- فهل يوجب الخيار أو الارش أو الانفساخ أولا؟
اگر موجر بر عيبى كه قبل از قبض در اجرت بوده آگاه شود آيا اين موجب خيار است يا ارش يا موجب انفساخ مىشود يا نه؟
اگر موجر بر عيبى كه پيش از قبض در اجرت بوده آگاه شود- فرقى نمىكند كه عيب بعد عقد حادث شده باشد يا قبل از عقد، يا بعد از عقد و قبل از قبض- ملاك اين است كه اجرتى كه به موجر رسيده است معيوب است. اين معيوب بودن يا به خاطر نبودن جزء يا وصفى از آن است. حال آيا موجب خيار است يا ارش، يا خيار به تنهايى يا ارش به تنهايى، يا موجب انفساخ است يا اينكه موجب چيزى از اينها نيست و فقط حقّ مطالبه بدل را دارد با فرد صحيح عوض كنند كه به طور طبيعى اجرت به آن تعلق مىگيرد؟
بنظر مىرسد: اجرت گاه طبيعت كلى است كه قابل انطباق بر افراد متعددش است و يا اينكه شخص خارجى ممتنع الصدق على كثيرين است. پس اگر از قسم اول باشد براى مستأجر تطبيقش بر افراد معيوب نيست؛ براى اينكه كلى هرگاه عوضى در عقود معاوضى قرار گيرد به طبيعت سالمه از عيب و نقص منصرف مىشود. پس در مقام ادا واجب است كه فرد سالم ادا شود. اگر مخالف آن بود و فرد معيوب ادا