اگر چه فقهاى عظام اجماع بر حرمت اعانت اثم دارند، ولى با وجود آيه و ساير دلايل «روايات و عقل» اجماع فاقد اعتبار است. قهرا اين اجماع مدركى است و اجماع مدركى دليل مستقلى نمى‌باشد. [١]‌

بر حرمت اعانت، روايات مستفيضه و اجماع علماست و فقها در موارد گوناگون و در احكام عديده بدان استدلال كرده‌اند. [٢]‌

بررسى قاعدۀ «حرمت الاعانه على الاثم و العدوان» در حقوق‌

تعريف معاونت در جرم در حقوق اسلامى‌

معاون كسى است كه در نفس فعل مجرمانه نقشى ندارد، ليكن امكانات را براى تحقق فعل اصلى توسط مجرم فراهم مى‌آورد و راه را هموار كرده تسهيلات لازم را براى مباشر يا سبب جرم تدارك مى‌بيند.

آنچه مسلّم است، اينكه در حقوق اسلامى معاونت در جرم با اصطلاحاتى نظير اعانت بر اثم، اعانت ظالمان، اعانت أعوان ظلمه مطرح است و براى كيفر آن نصّ خاصى وجود ندارد و فقط معاون يا معاونين در جرم تعزير مى‌شوند. [٣]‌

[١] . سيد ميرزا حسن موسوى بجنوردى، همان، ص ٣٠٨.
[٢] . نراقى، عوائد الايام، ص ٢٦.
[٣] . سيد محمد موسوى بجنوردى، همان، صص ٢٩٧- ٢٩٦.