قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ٣٩٨
پدرانش همين طور نقل كرد كه حضرت على (ع) فرمود: مسلمانان متعهد و ملتزم به شرطهايى هستند كه قرار مىنهند، مگر شرطى كه در آن معصيت و گناه باشد.
نوع دوم روايت، رواياتى هستند كه لفظ قاعده در روايت موجود نيست لكن روايت بر مفهوم قاعده دلالت مىكند كه از جملۀ آنان روايتى هستند كه در زير مىآيد.
٦- «محمد بن مسلم عن احدهما (ع) فى الرجل يقول لعبده اعتقك على ان ازوجك ابتنى فان تزوجت او تسريت عليها فعليك مائة دينار فاعتقه على ذلك و تسر و تزوج قال: عليه شرطه». [١]
محمد بن مسلم از يكى از امامهاى باقر و صادق (ع) روايت مىكند در مورد مردى كه به بندهاش مىگويد: تو را آزاد مىكنم در مقابل اينكه دخترم را به ازدواج تو در بياورم. لذا اگر با داشتن او با زن ديگرى ازدواج كردى يا كنيزى گرفتى بر عهدۀ تو صد دينار لازم مىگردد پس با اين شرط، او را آزاد كرد. آن مرد هم كنيز گرفت و ازدواج نمود. امام فرمود: شرط او بر عهدهاش لازم مىآيد.
٧- عن ابى عمير، عن هشام بن سالم عن ابى العباس، عن ابى عبد اللّه (ع) فى الرجل تزوج المرأة و يشترط لها ان لها يخرجها من بلدها قال «يفى لها بذلك» أو قال «يلزمه ذلك». [٢]
[١] . شيخ طوسى، تهذيب الاحكام، ج ٢، ص ٢١٩، كلينى، همان، ج ٢، ص ٤٠٢.
[٢] . شيخ طوسى؛ همان، كلينى، همان، ج ٢، ص ٢١٩.