از فروعات بحث عدم تنافى شرط با مقتضاى عقد مسألۀ ارث بردن و يا ارث نبردن زن و شوهر از همديگر در عقد منقطع است. پس متعلق شرط يا ارث بردن هر دو از همديگر است و يا ارث بردن يكى از ديگرى بدون اينكه طرف ديگر از او ارث ببرد و زمانى هم متعلق شرط عدم ارث بردن هر دو نفر از همديگر است. در اين مورد رواياتى آمده و اقوال فقها در اين مورد هم متفاوت است. ابتدا به بيان روايات فوق كه مستند اقوال متفاوت فقهاست، مى‌پردازيم.

روايات‌

١- محمد بن يعقوب عن على بن ابراهيم عن أبيه عن محمد بن عيسى بن سليمان بن سالم عن بكير بن اعنى قال: قال ابو عبد اللّه (ع):

اذا اشترطت على المراة شروط المتعة فرضيت بها و اوجبت عليها التزويج، فاراد عليها شرطك الاول بعد النكاح فان اجازته جاز و ان لم تجزه فلا يجوز عليها ما كان من الشروط قبل النكاح و اما الميراث فانّه ان شرط انها ترث ورثت و ان لم يشترط فليس لها و‌

[١] . امام خمينى، همان، ج ٥، ١٨٦- ١٨٧.