تعالى است لكن بحثى كه در اينجا مطرح مى‌شود اين است، كه آيا مشروط له مى‌تواند شرط تبقيه و باقى گذاردن زراعت را نمايد؟ يعنى مشروط عليه ملتزم به نگهدارى و باقى گذاشتن زراعت تا زمان دانه بستن شود، در اين مورد اكثر فقها اصل صحت تبقيه را پذيرفته‌اند چنانچه صاحب قواعد مى‌فرمايد:

و يجوز اشتراط ما يدخل تحت القدرة منافع البائع دون غيره كجعل الزرع سنبلا و البسر تمرا و لو شرط التبقية صحّ. [١]‌

و همچنين در شرايع آمده است:

و لا يجوز اشتراط ما لا يدخل فى القدرة كبيع الزرع على أن يجعله سنبلا أو الرطب على أن يجعله تمرا و لا بأس باشتراط التبقية. [٢]‌

و شهيد اول در كتاب شريف دروس مى‌فرمايد: «و يصحّ اشتراط تبقية الزرع إلى سنبله و الثمرة إلى ايناعها». [٣]‌

تعيين زمان در شرط تبقيه: پس از قبول صحت شرط تبقيه در زراعت و مانند آن فقهاى عظام متعرّض اين نكته شده‌اند كه آيا در تبيقه، تعيين زمان دقيقى شرط هست يا خير؟

[١] . علامه حلّى، قواعد الاحكام، ص ١٥٢.
[٢] . محقق حلّى، شرايع الاسلام، ج ٢، ص ٢٨٨.
[٣] . سيد على طباطبايى، همان، ج ١، ص ٥٣٦.