قبلا بيان كرده بوديم كه قاعدۀ لا تعاد شامل نه فقره مى‌باشد كه شامل طهور، وقت، قبله، ركوع، سجود، نيّت، تكبيرة الاحرام، قيام در حال تكبيرة الاحرام، قيام متصل به ركوع كه به ترتيب آنها را بيان مى‌كنيم.

طهور: فاقد الطهورين لا صلات له و على الظاهر طهور به معناى طهارت (از طهر) مى‌باشد. يعنى اخلال به طهارت و اين طهارت گاه از آب و گاه از خاك مى‌باشد؛ يعنى طهارت مائيه و ترابيه. طهارت يك شرط ركنى است و دو گونه مى‌باشد حدثى و خبثى كه طهارت حدثى اعم از حدث اكبر و اصغر است و طهارت خبثى شامل نجاست در بدن و لباس مصلّى و غيره. آيا اخلال به طهارت نسبت به هر دو ركن است و جزء عقد مستثنى لا تعاد است يا نه؟ فاقد الطهورين لا صلات له يعنى طهارت از حدث مطرح است نه خبثى (البته نمى‌شود قبول كرد كه فاقد الطهورين لا صلات له چون الصلاة لا تترك بحال هم داريم)؛ اما عده‌اى كثير از فقها فتوا مى‌دهند كه اگر طهارت حدثى اعم از مائى و ترابى نباشد، نماز ساقط مى‌شود و روايات ديگر از جمله لا صلات الا بطهور كه طهور مسلّما طهور حديث است. از مجموع روايات و از مذاق شرع و ضرورت فقه استفاده مى‌كنيم كه طهور در عقد مستثنى قاعدۀ لا تعاد، شامل طهارت خبثى نمى‌شود چون اختصاص به طهارت حدثى دارد.

از مجموع فتواهاى فقها، روايات و مخصوصا متقدمين استفاده مى‌كنيم كه طهور در عقد مستثنى قاعدۀ لا تعاد شامل طهارت خبثى نمى‌شود بلكه اختصاص به طهارت حدثى دارد. نتيجتا اخلال به طهارت به هر نحوى كه باشد موجب اخلال به صلات مى‌شود و اين اخلال در عقد مستثنى لا تعاد است.