چهارمين روايت در همين باب كه جناب شيخ طوسى در كتاب تهذيب نقل مى‌كند و آن روايت ششم در همين باب ذكر شده و عبارت است از: اسناد شيخ از سعد بن عبد اللّه، عن موسى بن جعفر، عن ابى جعفر، عن الحسن بن الحسين اللؤلؤيى، عن الحسن بن الحسين بن فضال، عن عبد اللّه بن بكير، عن محمد بن مسلم قال:

سمعت ابا عبد اللّه (ع) يقول كلّما مضى من صلاتك و طهورك فذكرته تذكرا فامضه و لا اعادة عليك فيه [١]، بيان كلى مضى من صلاتك و طهورك فذكرته تذكرا، عبارت كلّما مضى يعنى جميع اجزاء مركب و يا بعضى از اجزاء مركب صلاة و ذكرته يا قبل از فراغ مطرح مى‌شود و يا در اثناى آن مى‌تواند باشد. اگر يادآورى بعد از فراغ از نماز باشد در اين صورت شامل قاعدۀ فراغ مى‌شود و اگر يادآورى در حين نماز باشد موجبات قاعدۀ تجاوز را بوجود مى‌آورد. پس ذكرته فى الاثناء و ذكرته بعد الفراغ و هم عبارت «كلّما مضى» شامل كل مركب و يا شامل جزء آن مى‌گردد.

آخرين روايت در اين زمينه كه هفتمين روايت در همين باب خلل در صلاة مى‌باشد و جناب شيخ طوسى آن را در كتاب تهذيب آورده است: سند روايت از حسين بن سعيد، عن فضاله، عن ابان بن عثمان، عن بكير بن اعين (بكير بن اعين از اصحاب امام صادق و امام باقر عليهما السلام مى‌باشد و بعضى به خاطر كلمۀ «قلت له» اعتبار روايت را زير سؤال برده‌اند، در حالى كه وقتى بكير سؤال مى‌كند، يا‌

[١] . شيخ طوسى، همان، ص ١٠٣؛ حر عاملى،همان، ص ٣٣١، باب ٤٢، من ابوابالوضوء، ح ٦.