اسحاق بن عمار از امام جعفر صادق (ع) و ايشان از پدر بزرگوارشان امام محمد باقر (ع) نقل مى‌كند كه فرمودند: حضرت على (ع) مى‌فرمود: كسى كه به نفع زنش شرطى نمود پس بايد به آن شرط نسبت به زنش وفا نمايد چرا كه مسلمانان ملتزم به شرطى هستند كه مى‌نمايند، مگر اينكه آن شرط، شرطى باشد كه حلالى را حرام و يا حرامى را حلا كند كه در اين صورت وفا به آن واجب نيست.

٣- عبد اللّه بن سنان عن ابى عبد اللّه (ع) قال: «المسلمون عند شروطهم، إلّا كل شرط خالف كتاب اللّه عزّ و جلّ فلا يجوز». عبد اللّه بن سنان از امام صادق (ع) روايت مى‌كند كه امام فرمود: مسلمانان ملتزم به شرطشان مى‌باشند مگر آن شرطى كه با كتاب خدا مخالفت داشته باشد كه در اين صورت التزام به آن جايز نيست.

٤- عبد اللّه بن سنان عن ابى عبد اللّه (ع) فى رجل قال لامرأته إن نكحت عليك او تسرّيت فهى طالق قال:

ليس ذلك شى‌ء إنّ رسول اللّه (ص) قال: من اشترط شرطا سوى كتاب اللّه عز و جل فلا يجوز ذلك له و لا عليه. [١]‌

عبد اللّه بن سنان از امام صادق (ع) در مورد مردى روايت مى‌كند كه به زنش گفت: اگر بر تو زنى يا كنيزى گرفتم، آن زن مطلقه باشد. امام فرمود: اين چيزى نيست (اين شرط لازم الوفاء نيست) چرا كه پيامبر گرامى اكرم (ص) فرمود: كسى كه شرطى خارج از كتاب خدا كند اين شرط چه به نفع او يا عليه او باشد، جايز نيست.

٥- عن على (ع): انه قال:

[١] . شيخ طوسى، تهذيب الاحكام، كتاب النكاح، ج ٢،باب المهور، ص ٢١٩.