كاهلى روايت كرد كه از امام صادق (ع) دربارۀ مردى سؤال كردم كه زنى را به ازدواج خويش درآورده بود و بر زن شرط كرده بود كه زنى ديگر را بر او نگيرد و زن هم راضى شد كه همين شرط مهريۀ او باشد. آنگاه كاهلى گفت امام (ع) فرمودند:

اين شرط فاسدى است و ازدواج جز به يك درهم يا دو درهم نيست.

١٤- عن جعفر بن محمد (ع) انه قال: «من شرط ما يكره فالبيع جائز و الشرط باطل، و كل شرط لا يحرم حلالا و لا يحلّل حراما فهو جائز». [١]‌

از امام صادق (ع) روايت شده كه ايشان فرمودند: كسى كه شرطى كند كه با اجبار و اكراه باشد اين چنين معامله‌اى جايز است ولى شرط باطل است و هر شرطى كه حلالى را حرام نكند و يا حرامى را حلال نسازد، پس آن شرط جايز است.

١٥- محمد بن محبوب عن محمد بن الحسين عن حسن بن على بن يوسف الازدى عن عاصم بن حميد عن قيس عن أبى جعفر (ع) فى رجل تزوج امرأة و شرطها لها إن هو تزوج عليها امرأة أو هجرها أو اتخذ عليها سرية فهى طالق، فقضى فى ذلك إنّ شرط اللّه قبل شرطكم، فان شاء و فى لها الشرط و ان شاء أمسك و اتخذ عليها و نكاح عليها». [٢]‌

از امام باقر (ع) در مورد مردى روايت شد كه كه زنى را به ازدواج خويش درآورد و شرط كرد كه اگر مرد با بودن آن زن، زن ديگرى را اختيار نمود يا او را ترك كرد و يا اينكه با بودن آن زن، كنيزى براى خويش انتخاب نمود پس آن زن مطلقه‌

[١] . ميرزا حسين نورى طبرسى، همان، ج ١٣، ص ٣٠١؛ تميمى مغربى، همان، ج ٢، ص ٥٤، ح ١٤٣.
[٢] . طوسى، تهذيب الاحكام، ج ٢، كتابالنكاح، باب المهور، ص ٣٠١.