قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ٣٩٠
شهيد در اين مورد مىفرمايد: «الانتقال بحكم الرضا و لا رضاء إلا مع الجزم و الجزم ينافى التعليق».
٢- تعليق در عقد مانع از تأثير سبب است زيرا تا معلق پيدايش نكند أثر مترتب نخواهد شد.
٣- ادعاى اجماعى است كه در اين مورد شده كه ان شاء اللّه بحث تفصيلى آن در مبحث شروط صحت شرط يعنى شرط تنجيز خواهد آمد.
اقسام عقد به اعتبار تعهد و عدم تعهد طرف مقابل
١- عقد معوّض: عقدى است كه يكى از طرفين در مقابل طرف ديگر تعهد مىنمايد و يا مالى را مىدهد كه از طرف ديگر مىگيرد و يا تعهدى طرف ديگر به نفع او مىكند.
٢- غير معوّض: عبارت است از عقدى كه يكى از طرفين مالى را به ديگرى مىدهد و يا تعهدى در مقابل او مىكند.
فرق عقد معوض و غير معوّض
١- در عقد معوّض هرگاه يكى از دو مورد معامله داراى شرايط اساسى صحت عقد نباشد چنان كه منفعت عقلايى نداشته يا غير مقدور باشد، معامله باطل است. ولى در عقد غير معوض كه شرط عوض در آن شده هرگاه مورد شرط، منفعت عقلايى نداشته يا غير مقدور و يا نامشروع باشد عقد مذكور صحيح است ولى شرط باطل است.