پس عقد عبارت است از ربط خاص در ريسمان، كه به واسطۀ اينكه در عقود ارتباط خاص بين ايجاب و قبول است كه در نتيجه آن لزوم و ارتباط ويژه‌اى ايجاد مى‌شود لذا كلمۀ عقد را كه براى ارتباط خاص در ريسمان بوده براى عقود اعتبارى به كار گرفته‌اند. [١]‌

تعريف ديگر‌

«عقد عبارت است از اينكه يك يا چند نفر در مقابل يك يا چند نفر ديگر، تعهد بر امرى نمايند و مورد قبول آنها باشد.» [٢]‌

اشكال بر تعريف مادۀ قانونى‌

بر تعريف قانون از عقد، اشكال وارد شده و آن اينكه اين تعريف تنها شامل عقود عهدى است و عقود تمليكى را شامل نمى‌شود. مضافا اينكه تعريف فوق شامل عقودى كه نتيجۀ آن انتفاء امر موجودى است، نمى‌شود و حال اينكه فقهاء در باب صلح از يك نوع صلحى بحث كرده‌اند كه نتيجۀ آن، انتفاء أمر موجودى است.

علاوه بر اين شامل عقودى كه طرفين داراى تعهد مى‌شوند، نيست. [٣]‌

[١] . امام خمينى، همان، ج ٤، ص ١٤.
[٢] . قانون مدنى، ١٨٣.
[٣] . محمد جعفر جعفرى لنگرودى، همان، ص ٤٥٤؛ سيد حسن امامى؛ حقوق مدنى، ج ١، ص ١٦٠.