قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ٣٧٧
در تعريف ديگر از شرط ابتدايى آمده است: شرط عبارت از تعهد يك طرفى است و آن تعهدى است كه شخص به قصد يك طرفى، خود عليه خود ايجاد مىكند. [٢]
شروط تبانى
شروط تبانى شروطى هستند كه قبل از عقد بر آن تبانى و توطئه صورت گرفته لكن به هنگام عقد ذكرى از اين شروط نشده است [٣] احكام مربوط به شروط ابتدايى و شروط تبانى را در مباحث شروط صحت شرط به طور مفصّل خواهيم آورد.
پس رسول گرامى (ص) بر تمامى مسلمانان حكم به لزوم ثبوت و عمل به تمامى شروطشان مىنمايد لكن چون به دنبالش استثناء آورده در نتيجه شروط مخالف كتاب از تحت اين عام خارج مىشود.
منظور از شرط در قاعدۀ المؤمنون عند شروطهم
همانگونه كه در معناى شرط گفته شد، شرط به معناى مصدرى عبارت است از مرتبط نمودن چيزى به چيز ديگر و به اين معنى اين شرط مبدأ براى چيزهايى است كه از آن مشتق شده مثل كلمۀ شارط و مشروط و شرط به معناى اسم مصدرى
سيد ميرزا حسن موسوى بجنوردى، قواعد الفقهيه، ج ٣، ص ٢٥٢؛ موسىنجفى خوانسارى، منية الطالب فى حاشية المكاسب، ج ٢، ص ١٢٣؛ أبو القاسم خويى، مصباحالفقاهه، ج ٧، ص ٣٥٢.
[٢] . محمد جعفر لنگرودى، ترمينولوژى حقوق، ص ٣٨٠.
[٣] . موسى نجفى خوانسارى، همان، ج ٢، ص ١٢٣؛ سيد ميرزا حسن موسوى بجنوردى، همان، ج ٣، ص ٢٥٢؛ أبو القاسم خويى، همان، ج ٧، ص ٣٥٢.