درست است، در اين صورت حضرت مى‌فرمايند اگر به يادش بيايد كه دو ركعت خوانده يتمّ بايد بلند شود و نماز را تمام كند و لا شى‌ء عليه (يعنى نمازش درست است). پس در اينجا روايات خاصه تصريح به اين مطلب مى‌كند كه يك ركعت يا دو ركعت منسى را جبران كند.

٣- زراره از امام باقر (ع) سؤال مى‌كند: كسى كه دو ركعت بيشتر نخواند و سلام دهد حضرت مى‌فرمايد «يتمّ ما بقيت من صلاته» و اين روايات صحيحه را اصحاب عمل كرده‌اند. بر مبناى خودمان سلام در غير محل را مخرج نمى‌دانيم و بايد منسى را بجا بياورد و احتياط را انجام دهد. اما اگر سلام را مخرج صلات بدانيم طبق صناعت علمى و قواعد، نماز باطل است؛ اما طبق روايات خاصه نماز را درست مى‌داند.

در اينجا مواردى كه زياده مى‌آورد، طبق قاعده بايد سجدۀ سهو بياورد و لا شى‌ء عليه منافات با سجدۀ سهو ندارد و اينكه گفته‌اند لا شى‌ء عليه اطلاق دارد و منافات با سجدۀ سهو داشته باشد، اينطور نيست و با سجدۀ سهو منافات ندارد. چون لا شى‌ء عليه از نظر صحت صلات مى‌تواند لذا منافات با ادلۀ سجدۀ سهو ندارد. چون ادلۀ سجدۀ سهو نمى‌گويد كه نماز باطل است لذا منافاتى بين اينها نيست. پس اين عقيدۀ برخى فقها كه لا شى‌ء عليه اطلاق دارد و معارضه با ادلۀ سجدۀ سهو مى‌كند، درست نيست.

خلل در جهر و إخفات‌

اگر منسى جهر باشد در صلوات جهريه و اخفات در صلوات اخفاتيه باشد مثلا «أجهر فى موضع الاخفات يا أخفت فى موضع الاجهار نسيانا» يعنى بعد از آنكه فاتحة‌