دومين روايت صحيحۀ محمد بن مسلم از حضرت باقر (ع) است كه فرمود: «كلّ ما شككت فيه ممّا قد مضى فامضه كما هو» [٢]، و شاهد كلام در هر دو روايت يمضى و فامضه مى‌باشد.

و يا در روايت ابن ابى يعفور از امام صادق (ع) كه فرمود: «اذا شكّكت فى شى‌ء من الوضوء و دخلت فى غيره فليس شكك بشى‌ء، انما الشك اذا كنت فى شى‌ء لم تجزه» [٣]، و عبارت «لم تجزه» خواه مركب يا جزء باشد، هم مى‌توان به اجزاء وضو مربوط دانست و هم به كل وضو.

در همين باب بازهم محمد بن مسلم از امام صادق (ع) روايت مى‌كند كه فرمود:

«كلّما مضى من صلاتك و طهورك فذكّرته تذكّرا فامضه و لا اعادة عليك فيه» [٤]؛ و بيان كلى «مضى من صلاتك و طهورك» به جميع و يا بعضى از اجزاء مركب و ذكرته يا قبل از فراغ مطرح مى‌شود و يا در اثنا آن مركب مى‌باشد. پس اگر‌

[١] . شيخ طوسى، همان، ج ٢، ص ٣٥٢، ح ١٤٥٩، باب احكام السهو، ح ٤٧؛ حر عاملى،همان، ج ٥، ص ٣٣٦، ابواب الخللالواقع فى الصلاة، باب ٢٣، ح ١.
[٢] . شيخ طوسى، همان، ص ٣٤٤، ح ١٤٢٦، باب احكام السهو، ح ١٤؛ حر عاملى، همان، ح ٣.
[٣] . شيخ طوسى، همان، ج ١، ص ١٠١، ح ٢٦٢، باب صفة الوضوء و الفرض منه و السنة، ح ١١١؛ حر عاملى، همان، ج ١، ص ٣٣، ابوابالوضوء، باب ٤٢، ح ٦.
[٤] . شيخ طوسى، همان، ص ١٠٣؛ حر عاملى،همان، ص ٣٣١، ح ٢.