ضابطه كلى اين است كه هر نقصى كه در عين مستأجره از ناحيه استعمالات متعارف حاصل مى‌شود، تداركش بر مستأجر نيست زيرا وارد شدن چنين نقصهايى از لوازم استيفايى است كه مستأجر با عقد اجاره از جانب موجر مالك آن مى‌شود.

حكم تلف شدن اجير‌

فرع: عدم ضمان المستأجر فيما لو تلف الاجير أو أحد اعضائه بسبب العمل أو غيره.

اگر اجير زمان كار براى مستأجر تلف شد يا تلف بر عضوى از اعضايش هنگام اشتغال به كار به سبب كار يا به غير آن واقع شد، مستأجر ضامن نمى‌باشد.

آيا عدم ضمان در مورد اجير بنده است يا آزاد؟ ظاهر عدم ضمان به طور مطلق است و فرقى نمى‌كند آزاد باشد يا بنده.

اما در مورد اولى يعنى آزاد موجب ضمان نمى‌شود، چون نه مشمول قاعدۀ يد است، زيرا آزاد بالغ عاقل تحت يد او واقع نمى‌شود و نه مشمول قاعدۀ اتلاف است، زيرا اتلاف در بين نيست، بلكه تلف بر آن واقع مى‌شود. اولا كه فعلش اختيارى باشد و ثانيا تلف آزاد موجب ضمان نمى‌شود نه مثلى و نه قيمى و آنچه شارع براى تلفش قصاص معين كرده است هنگامى است كه به مثل فعل فاعل مختار باشد يا ديه‌