هرگاه اجيرى كه براى شخصى كار مى‌كند هلاك شد يا تلف عضو واقع شد يا عضوش شكست و امثال آن از انواع و اقسام تلف بر او واقع شد و مستأجر يا تعدى و تفريط او سبب آن نباشد- مانند اينكه هرگاه بنّايى در مكان بلند واقع شد و از آن مكان افتاد، يا چاه كن چاهى را حفر كرد، پس در آن واقع شد و هلاك شد يا عضوى از اعضايش تلف شد- مانند آنچه كه زياد براى كارگران در مكانهاى جديد از شكستن يا قطع عضو اتفاق مى‌افتد- مستأجر ضامن نيست.

در اين مورد اگر اجير آزاد باشد كه واضح است. زيرا كار با اختيار خود او و از باب وفاى به اجاره است و از طرف مستأجر چيزى كه موجب ضمان يا دادن ديه شود صادر نشده است. اما اگر بنده باشد نيز چيزى بر او نيست و اگر مستأجر بر او يد داشته باشد از آنجايى كه يدش يد امانى است موجب ضمان نمى‌شود مگر با تعدى و‌