دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١ - ٥٣ عامر بن واثله

او از ياران و معتمدان و از دوستداران و پيروان و شيفتگان على ٧ بود و در نبردها همراه او بود.

او كه از سخنورى بهره‌اى شايسته داشت و شعر را به زيبايى مى‌سرود و در نبرد نيز رزم‌آورى بى‌باك بود، در صِفّين، بارها خطابه خواند و به آوردگاه رفت و با شعر سرشار از شعورش على ٧ را ستود و به استوارگامى ياران امام ٧ باليد و بر فضيحت‌آفرينان اموى طعن زد و آنان را رسوا ساخت.

نصر بن مزاحم، او را با عنوان «از شيعيان مُخلص»، ياد نموده و مواضع والاى او را گزارش كرده است.

عامر بن واثله، در انتقامجويى از قاتلان ابا عبد اللّه الحسين ٧، پرچمدار مختار بود. برخى او را كيسانى پنداشته‌اند، كه اين ديدگاه، مقبول همگان نيست و بر فرض صحّت، او از اين عقيده بازگشته است.

چيرگى او بر سخن و معارف حق و تسلّطش بر كتاب الهى به او اين امكان را داده بود كه در دفاع از حق، به استوارى سخن بگويد و از حق، دفاع كند و ناشايستگان را درهم شكند.