دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٣ - ٢٨ حذيفة بن يمان

او در زمان عمر و عثمان، حكومت مدائن را به عهده داشت و در هنگام خلافت يافتن امير مؤمنان، در بستر بيمارى بود. با اين همه، بيان نكردن والايى‌ها و فضايل على ٧ را برنتابيد و با تن رنجور، بر فراز منبر شد و على ٧ را با بيانى شكوهمند و از جمله با تعبيرهايى چون «به خدا سوگند، او از آغاز تا انجام، بر حق است» و «او بهترين فرد در ميان درگذشتگان و بازماندگان پس از پيامبرتان است» ستود و براى على ٧ بيعت گرفت و با وى بيعت كرد و به فرزندانش وصيّت كرد كه همگامى با على ٧ را فرو نگذارند. او در اين وصيّت، سفارش كرد كه: «به خدا سوگند، او (على ٧) بر حق است و مخالفانش بر باطل‌اند». او سپس هفت و يا چهل روز پس از اين، زندگانى را بدرود گفت.

٦٤٢٠. امام على ٧ در نامه‌اش به حُذَيفة بن يَمان: به نام خداوند بخشاينده مهربان! از بنده خدا، على، امير مؤمنان، به حذيفة بن يمان. سلام بر تو!

امّا بعد؛ من تو را بر همان كارهاى مدائن كه پيش از من به عهده داشتى، مى‌گمارم و جمع‌آورى خراج و كار روستاها و گردآورى جِزيه اهل ذمّه را نيز به تو واگذار مى‌كنم. پس، افراد مورد اعتماد خودت را و از كسانى كه ديندارى و امانتدارى‌شان را مى‌پسندى، هركس را كه دوست دارى، گِرد آور و از آنان براى كارهايت كمك بگير، كه اين براى تو و مولايت، عزّت آفرين‌تر و براى دشمنت، خوار كننده‌تر است.