دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٩ - ٨٧ محمد بن ابى حذيفه

عثمان گشت و اهالى مصر را بر عليه او شورانيد و ظاهرا در محاصره [خانه‌] عثمان و قتل او هم شركت داشت.

او از ياران امام على ٧ بود و پس از عزل فرماندار مصر، حكومت آن جا را به دست گرفت تا آن كه امام ٧ قيس بن سعد را منصوب كرد.

هنگامى كه معاويه بر مصر مسلّط شد، او دستگير و زندانى شد؛ ولى توانست از زندان بگريزد؛ امّا به دستور معاويه به شهادت رسيد.[١]

٦٦٥٠. رجال الكشّى به نقل از امير بن على از امام رضا ٧: امير مؤمنان مى‌فرمود: محمّدها تحمّل ديدن معصيت خداى عز و جل را ندارند.

[راوى مى‌گويد: به امام رضا ٧‌] گفتم: كدام محمّدها؟

فرمود: «محمّد بن جعفر، محمّد بن ابى بكر، محمّد بن ابى حذيفه و محمّد پسر امير مؤمنان ٧. اما محمّد بن ابى حذيفه، پسر عتبة بن ربيعه و پسر دايى معاويه است».

٦٦٥١. تاريخ الطبرى به نقل از زُهْرى: همان سال كه عبد اللّه بن سعد [حاكم مصر، براى جنگ با روميان‌] حركت كرد، محمّد بن ابى بكر و محمّد بن ابى حذيفه نيز [در سپاه او] حركت كردند و عيوب عثمان و بدعت‌ها و مخالفت‌هايش با روش ابوبكر و عمر را آشكارا بيان مى‌كردند و خون او را حلال مى‌شمردند و مى‌گفتند: عثمان،

[١] در رجال الكشّي: ج ١ ص ٢٨٨ ش ٢١٦ آمده است:« او در زندان درگذشت».