دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - ٥٦ عبد الله بن جعفر بن ابى طالب

٥٦

عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب‌

ابو جعفر، عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب قُرَشى هاشمى از صحابيان پيامبر خداست. هنگامى كه اوّلين گروه مسلمانان به حبشه هجرت كردند، جعفر بن ابى طالب كه به «طيّار (پروازگر)» و «ذو الجَناحَين (داراى دو بال)» مشهور است همراه همسرش اسماء بنت عميس با آن گروه بود. عبد اللّه در آن ديار به دنيا آمد.

او هفت ساله بود كه همراه پدرش به مدينه آمد.

پيامبر خدا چون او را بديد، تبسّمى كرد، سپس دست گشود و عبد اللّه با وى بيعت كرد.

و چون پدرش جعفر در جنگ موته به شهادت رسيد، پيامبر ٦ تربيت او را به عهده گرفت.

عبد اللّه از طرف مادر با محمّد بن ابى بكر و يحيى بن على بن ابى طالب، برادر بود. او را با اهل بيت، پيوندى استوار بود. او برادرزاده امام على ٧ و همسر زينب، دختر گرامى امام على ٧ بود.

عبد اللّه در جنگ صِفّين، همراه على ٧ بود. امام ٧ بدو اجازه نبرد نداد و به‌