دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - ٢٨ حذيفة بن يمان

پرهيزگار باشيد و على را يارى دهيد و به او كمك كنيد كه به خدا سوگند، او از آغاز تا انجام، بر حق است و او پس از پيامبرتان، بهترين فرد در ميان درگذشتگان و بازماندگان تا روز قيامت است.

سپس دست راستش را بر دست چپش نهاد و گفت: خدايا! شاهد باش كه من با على بيعت كردم. نيز گفت: سپاسْ خداى را كه مرا تا به امروز نگاه داشت.

و به دو پسرش صفوان و سعد گفت: مرا ببريد و با على باشيد كه به زودى جنگ‌هاى زيادى خواهد داشت و در آنها، مردمى بسيار هلاك خواهند شد. پس بكوشيد كه در ركاب او به شهادت برسيد كه به خدا سوگند، او بر حق است و مخالفانش بر باطل‌اند.

حذيفه هفت روز پس از اين ماجرا، درگذشت.

٦٤٢٣. الأمالى، طوسى به نقل از ابو راشد: چون خبر بيعت على ٧ به حذيفه رسيد، يك دست خود را بر دست ديگرش زد و با او بيعت كرد و گفت: اين، بيعت با امير حقيقى مؤمنان است. به خدا سوگند، پس از او با هيچ كس از قريشْ بيعت نمى‌شود، مگر فرد كوچك و يا ناقصى كه به حق، پشت مى‌كند.

٦٤٢٤. مجمع الزوائد به نقل از ابو حَكَم سيّار: بنى عَبْس (افراد قبيله حُذَيفه) به حذيفه گفتند: امير مؤمنانْ عثمان، كشته شده است. چه فرمانى به ما مى‌دهى؟

گفت: به شما فرمان مى‌دهم كه همراه عمّار باشيد.

گفتند: عمّار، از على جدا نمى‌شود.

گفت: حسد، شما را به هلاكت افكنده است، نه چيز ديگر. آيا نزديكى عمّار به على ٧، شما را از عمّار، دور مى‌كند؟! به خدا سوگند، برترى على بر عمّار، بيشتر از فاصله خاك تا افلاك است و بى گمان، عمّار از نيكان و برگزيدگان است.

و حذيفه مى‌دانست كه اگر آنان با عمّار باشند، با على ٧ هم هستند.

ر. ك: ج ٨ ص ٤٩١ (حذيفة بن يمان).