دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - ٢٨ حذيفة بن يمان

٢٨

حُذَيفة بن يَمان‌

ابو عبد اللّه، حُذَيفة بن يَمان بن جابر عَبْسى، از ياران برجسته پيامبر خداست. رجاليان و شرح حال‌نگاران، او را با ويژگى‌هايى چون: نجيب‌زاده، صحابى بزرگ پيامبر خدا، رازدار پيامبر ٦ و داناترينِ مردم به منافقان ستوده‌اند.

پيامبر خدا، نام‌هاى منافقان را چون رازى به حُذَيفه سپرد و بدو سفارش كرد كه در هنگامه بروز فتنه‌ها، آنها را آشكار ننمايد. آن راز بايد بماند تا روزگارى كه «پرده‌ها كنار مى‌روند و رازها هويدا مى‌شوند». او پس از جنگ بدر، هماره بِشْكوه و نستوه در نبردهاى پيامبر ٦ حاضر بود.

حُذَيفه از معدود كسانى است كه باورهاى خود را ديگرگون نكردند و پس از وفات پيامبر خدا، دگرگونى «حقّ خلافت» و «خلافت حق» را بر نتابيدند و با استوار گامى تمام در كنار على ٧ ايستادند.

حُذَيفه از معدود كسانى است كه همراه با على ٧ بر پيكر مطهّر فاطمه ٣ نماز خواند.