دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣١ - ٢٠ جعدة بن هبيره مخزومى

گفت: اى امير مؤمنان! درست سخن بگو. ما قريش را آزموديم و تو را پوشيده دست‌ترين‌[١] و بخشنده‌ترين يافتيم. پس با ملايمت با ما رفتار كن؛ زيرا كه بدترين شُبان، آن است كه گله را تند و با زور براند.

ر. ك: ج ٧ ص ١٢٥ (هجوم ابن حَضرمى به بصره).

٢٠

جُعدة بن هُبَيره مَخزومى‌

جُعدة بن هُبيرة بن ابى وَهْب قُرَشى مَخزومى، مادرش امّ هانى دختر ابوطالب بود. او به روزگار پيامبر ٦ به دنيا آمده است؛ امّا همراه ايشان نبوده است و تنها به هنگام فتح مكّه به همراه مادرش به حضور پيامبر خدا رسيده و آن حضرت را ديده است و از اين رو، برخى او را جزء صحابيان شمرده‌اند.

جُعده را به رزم‌آورى، فقاهت و سخنورى ستوده‌اند. او خواهر زاده على ٧ و داماد ايشان بوده است. مولا ٧ او را بسيار دوست مى‌داشت و وى را مى‌نواخت و پس از ورود به كوفه، به خانه وى درآمد.

[١]« پوشيده دست‌ترين» در زبان عربى صفت كسى است كه دستش براى مجازات، بيرون نمى‌آيد.( م)