دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - ١٨ جابر بن عبد الله انصارى

١٨

جابر بن عبد اللّه انصارى‌

ابو عبد اللّه جابر بن عبد اللّه بن عمرو انصارى، از صحابيان بلندآوازه‌اى بود كه روزگارى دراز بزيست. او در شب تاريخى و سرنوشت‌ساز پيمان بستنِ يثربيان با پيامبر خدا براى دفاع و پشتيبانى از او (كه در تاريخ اسلام به «بيعت عقبه دوم» مشهور است)، به همراه پدرش شركت جُست.

چون پيامبر ٦ وارد مدينه شد، او با آن بزرگوار، همراهى كرد و در جنگ‌هاى پيامبر خدا در كنار ايشان حاضر بود.

جابر بن عبد اللّه، پس از پيامبر ٦ از پاسدارى حق، تن نزد و از اين كه جايگاه والاى على ٧ را فرياد كند، دريغ نكرد.

امامان : جايگاه والاى جابر را در شناخت مكانت ائمه : و درك عميق او از جريان‌هاى پس از پيامبر خدا و معارف ويژه تشيّع، و فهم نافذ او را از ژرفاى قرآن ستوده‌اند و او را از معدود كسانى دانسته‌اند كه پس از پيامبر خدا، راه دگرى نجست و بر صراط مستقيم، پاى فشرد.

گفتيم كه او روزگارى دراز بپاييد و بدين سان، نام ارجمند او در ميان صحابيان