منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧
خدا به او پاداش بزرگ مى دهد».
٢ـ «خدا از مؤمنانى كه با تو زير درخت بيعت كردند خشنود گرديد و از آنچه در قلوب آنها است آگاه شد آرامشى براى آنان فرو فرستاد و فتح نزديكى را (به عنوان پاداش) نويد داد».
٣ـ «و غنيمت هاى فراوانى را به دست مى آورند و خداوند عزيز و حكيم است».
٤ـ «خداوند غنايم فراوانى را به شما وعده داده است كه به دست مى آوريد ولى اين يكى را زودتر براى شما فراهم ساخت ودست دشمنان را از شما كوتاه كرد تا نشا نه اى براى مؤمنان باشد وشما را به راه راست هدايت مى نمايدغنايم ديگرى را وعده كرده است كه بر آن قادر نبوديد خداوند بر آن احاطه دارد وخداوند بر همه چيز توانا است».
٥ـ «به زودى پس ماندگان باديه نشين به تو مى گويند: اموال واهل خانه ما را مشغول ساخت، در باره ما طلب آمرزش كن، به زبان آنچه در دل ايشان نيست مى گويند، بگو چه كسى مى تواند براى شما كارى انجام دهد، اگر خدا بخواهد براى شما زيان ويا بخواهد سودى برساند، بلكه خدا به آنچه كه انجام مى دهيد آگاه است.نه (علت عدم شركت شما مسئله كار وكسب وزن وفرزند نبود) بلكه شما تصور كرديد كه در اين سفر پيامبر وافراد با ايمان كه با او همراه بودند، به سوى خانواده هاى خود باز نمى گردند وكشته مى شوند) واين مطلب در دلهاى شما قوت يافت وگمان بد برديد وسرانجام از گروه هلاك شدگان شديد».
٦ـ «اگر غنايمى نزديك وسفر نزديك وآسانى باشد، به خاطر «غنايم» شركت مى كنند ولى چون راه (تبوك) براى آنان دور وپرمشقت بود، سرباز زدند وبه زودى سوگند مى خورند كه اگر توانايى داشتيم بيرون مى آمديم و شركت مى كرديم آنان با اين دروغ خود را هلاك مى كنند خدا مى داند كه آنها دروغگو هستند».