«آنان كه با تو بيعت مى كنند، با خدا بيعت مى نمايند دست خدا بالاى دست آنها است هر كس پيمان شكنى كند به ضرر خود پيمان شكسته است وهركس نسبت به پيمانى كه با خدا بسته است; وفا نمايد خدا به او پاداش بزرگ مى دهد».

(لَقَدْ رَضِيَ اللّهُ عَنِ الْمُؤْمِنينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما في قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً).[١]

«خدا از مؤمنانى كه با تو زير درخت بيعت كردند خشنود گرديد و از آنچه در قلوب آنها است آگاه شد آرامشى براى آنان فرو فرستاد، وفتح نزديكى را (به عنوان پاداش) نويد داد».

اين بيعت گذشته بر اينكه احساسات مسلمانان را بر ضدّدشمن در سرزمين دور از وطن تحريك كرد وآنان را بر ضدّ دشمن بسيج نمود، آوازه آن در ميان دشمن پيچيد وآنان را مصمم ساخت كه از درِ مسالمت وارد شوند، وخشونت را كنار بگذارند در غير اين صورت بايد ضايعات وتلفات سنگينى را متحمل گردند وبا گروهى جان بركف روبرو شوند تا نكشند ويا كشته نشوند دست از كارزار بر نمى دارند.

از اين جهت فوراً «عثمان» را آزاد كردند وآخرين نماينده خويش را با اختياراتى به نام «سُهيل بن عمرو» به سوى پيامبر (صلى الله عليه وآله)گسيل داشتند.

اطاعت پيامبر (صلى الله عليه وآله) وتجديد بيعت

شكى نيست كه اطاعت پيامبر (صلى الله عليه وآله) از واجبات اسلامى است تا آنجا كه قرآن اطاعت او را در كنار اطاعت خدا قرار داده مى فرمايد:

(أَطِيعُوا اللّهَ وَ أَطيْعُوا الرَّسُولَ وَ أُوْلِى الأَمْرِ مِنْكُمْ).[٢]

[١] سوره فتح، آيه ١٨.
[٢] سوره نساء، آيه ٥٩ .