منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٠

ودر آيه ديگر آنان را چنين معرفى مى كند:

(أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الحَياةَ الدُّنْيا بِالآخِرَةِ) .[١]

«آنان كسانى هستند كه زندگى اخروى را به بهاى كمى از دست داده اند، ودنيا را برگزيده اند».

قرآن جامعه اسلامى را با آيه زير تشريح مى نمايد :

(إِنَّ اللّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ) .[٢]

«خداوند جان ومال افراد با ايمان را در برابر بهشت خريده است آنان در راه خدا جهاد مى كنند».

قرآن گروه مشرك را بسان يهود توصيف كرده است ودر آيه «نهم» مى گويد:

(اِشْتَرُوا بِ آياتِ اللّهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ) .[٣]

«آنان آيات خدا(مواثيق الهى وبسيارى از اصول دين) را با بهاى كمى فروخته اند و از راه خدا برگشته اند».

بت پرستان بسان يهود پست وفرومايه بودند. در برابر بهاى اندكى، پيمان «حديبيه» را كه با پيامبر در سال «ششم» هجرت بسته بودند. زيرپا نهادند تا آن جا كه ابوسفيان، ضيافتى ترتيب داد. از مشركان قول گرفت كه شبانه بر سر قبيله «خزاعه» كه با مسلمانان هم پيمان بودند. بريزند وآنان را بكشند . وبهاى اين پيمان شكنى همان ضيافت فرعون قريش بود.

***