علاّمه عاليقدر مرحوم امينى در كتاب جاويد «الغدير» ج١، ص ٢٣٠ به بعد، اقوال وروايات وارد از طريق اهل سنّت را كه همگى گواهى مى دهند كه آيه (اَليوم أَكْملتُ) در روز غدير نازل شده است به تفصيل نقل كرده است امّا روايات شيعه در باره شأن نزول آيه شريفه، در كتابهاى مربوط به امامت ودر تفاسير معتبر موجود مى باشد.

نكاتى چند در مورد آيه

١ـ گروهى از مفسّران مانند فخر رازى در «مفاتيح الغيب» وآلوسى در «روح المعانى» وعبده در «المنار» نقل مى كنند كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) پس از نزول اين آيه، بيش از هشتاد ويك روز عمر نكرد.

هرگاه وفات رسول خدا (صلى الله عليه وآله) (طبق نقل كلينى در كافى ونقل اهل سنّت) روز دوازدهم ربيع اتّفاق افتاده باشد، روز نزول آيه، روز هيجدهم ذى الحجه، روز غدير خواهد بود. البته مشروط بر اينكه روز غدير، و روز وفات پيامبر را حساب نكنيم، و دو ماه از سه ماه را پشت سرهم، ٢٩ روز بگيريم.