هدف در اين بحث، تبيين ماهيت اعجاز وبيان امكان ويا وقوع آن، وكيفيّت دلالت آن بر راستگويى آورنده آن نيست، زيرا اينها يك رشته بحثهاى طولانى كلامى است كه فعلاً براى ما مطرح نيست آنچه در اين صفحات براى ما مطرح مى باشد، بيان معجزات پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله)است كه در خصوص قرآن وارد شده است، تا از اين طريق به تكميل سيره آن حضرت از نظر قرآن كه در صدد برآمده ايم، بپردازيم.

آياتى كه درباره «معجزه هاى پيامبر(صلى الله عليه وآله)» وارد شده، بر دونوع مى باشند:

١ـ آياتى كه به روشنى گواهى مى دهند كه شخص رسول گرامى(صلى الله عليه وآله) بسان پيامبران ديگر مبدأ يك رشته معجزات وكراماتى بوده است.

٢ـ آياتى كه پيامبر از اجابت درخواست معجزه خواهان ابا مىورزد و از قيام به آنها خوددارى مى كند.

محور بحث ما در اين بحث، آيات مربوط به بخش نخست مى باشد، بحث درباره آيات بخش دوّم از موضوع بحث ما خارج است وما درباره اين بخش از آيات در كتاب «راز بزرگ رسالت» [١] به صورت گسترده سخن گفته ايم ،هرچند در باره مهم ترين آيات اين موضوع در فصل «واكنش دعوت همگانى» بحث وگفتگو نموديم.[٢]

صفحات تاريخ، شاهد صحنه هايى از مدعيان دروغگو ومتنبيان است،گروهى كه در طول تاريخ بشر، از سادگى وكشش فطرى بشر به سوى مبدأ ومعاد سوء استفاده كرده وبا خدعه وتزوير، خود را پيامبران الهى وسفراى غيبى معرفى كرده اند در صورتى كه متاعى جز دروغ، وسرمايه اى جز تزوير، وهدفى جز رياست

[١] راز بزرگ رسالت، ص ٤١٦ـ ٤٥٨.
[٢] به صفحات ٦٥ـ ٩٢ همين كتاب مراجعه بفرماييد.