اگر آنروز با نصب خليفه وتعيين جانشين، يأس بر مشركان مستولى گرديد، آيين اسلام نيز به صورت آيين كامل درآمد، ومقصود از «اكمال دين» در آيه، بيان فروع ووظايف عملى مسلمانان نيست، بلكه فراهم ساختن بقاء وپايدارى آن است كه با تعيين پيشوا، انجام گرفت دين الهى با مكتب بشرى فرق دارد يك مسلك فلسفى وحقوقى كه در كتابى نگارش مى يابد نويسنده آن كارى با پياده شدن واجراى آن ندارد، در حالى كه آيين الهى كه هدف از آن پياده شدن آن، در زندگى مردم است در صورتى يك آيين كامل به شمار مى رود كه مقدمات پياده شدن واجرا وپايدارى آن پس از رهبر در آن پيش بينى شود، ودر غير اين صورت، آيين كاملى نخواهد بود از اين جهت بايد گفت در آن روز علاوه بر اينكه يأس سراسر زندگى آنان را فرا گرفت، آيين اسلام به صورت يك دين با اساس وقابل بقا در آمد، وبا تحكيم وتثبيت علل استقرار وبقاء، يعنى تعيين رهبر، دين تكميل گرديد وبا در نظر گرفتن اين معنى جمله هاى آيه با هم كاملاً مربوط ومتناسب مى گردد.وروز تحقّق اين دو حادثه معيّن مى شود.

مدارك نزول آيه در غدير

مفسّران ومحدّثان اسلامى نزول آيه را در روز غدير يادآور شده اند. وما در اين جا به بخشى از اين مدارك اشاره مى كنيم. واگر مدارك شيعه را در اين مورد، بر مدارك اهل سنت اضافه كنيم، قهراً مسئله به عالى ترين حد از «تواتر» مى رسد.

علاقمندان مى توانند به كتابهاى ياد شده در زير مراجعه كنند در اين كتابها كه همگى به قلم دانشمندان اهل سنّت نوشته شده است تصريح شده كه اين آيه در روز «غدير» نازل گرديده است. مانند: