خاصى است كه در دامن خود پرورش مى دادند، بنابراين احتمال دارد مقصود كودكان سرراهى باشد كه در غياب شوهر به فرزندى مى گرفتند وپس از بازگشت شوهر، به او نسبت مى دادند همچنانكه ممكن است مقصود كودكانى باشد كه از طريق نامشروع باردار مى شدند وآن را به شوهر نسبت مى دادند وعلت اينكه از آن به جمله (بين أيديهن وأرجلهن) تعبير كرده است اين است كه بچه به هنگام تولّد، ميان دو دست ودو پاى مادر به زمين مى افتد.

٦ـ با پيامبر آنگاه كه به كارهاى نيك فرمان مى دهد مخالفت نورزند (ولا يَعْصينك في معروف) پيامبر زنان را از نوحه سراييهاى باطل، وپاره كردن جامه در مصائب باز مى داشت.

٧ـ پرده ها بالا مى رود

در اينجا مفسّران، تاريخ عجيبى را نقل مى كنند، مى گويند پيامبر (صلى الله عليه وآله) بر روى «صفا» از زنان بيعت گرفت و«عمر بن خطاب» در قسمت پائين آن قرار داشت پيامبر هر يك از مواد بيعت را براى آنها مى خواند، و زن ابوسفيان، چيزى مى گفت وواكنشى در حضار به وجود مى آمد، پيامبر فرمود:

«أُبايعكنّ على أن لا تشركن باللّه شيئاً» با شما بيعت مى كنم كه بر خدا شريكى قائل نشويد، زن ابوسفيان به نام «هند» گفت:شما از ما به گونه اى بيعت مى گيريد كه هرگز از مردان چنين بيعت نگرفتى، شما از مردان بيعت مى گيرى كه در راه خدا جهاد كنند.

تاريخ هرچند، پاسخ پيامبر را متذكر نشده است، ولى پاسخ آن با توجه به ساختار وجود زن ومرد، بسيار روشن است، مردان قهرمان ميدان جهاد، وزنان پديد آورنده شيرمردان جهاد مى باشند، در حقيقت هر دو سپاه جهادند، يكى جهادگر است ديگرى «مجاهد پرور» كه به گفته برخى با يك دست گهواره را حركت مى دهد، با دست ديگر دنيا را.