٢ـ «منزه وپيراسته است خدايى كه پيامبر خود را شب هنگام از مسجد الحرام تا مسجد اقصى برد تا برخى از آيات ونشانه هاى قدرت خود را نشان او بدهد، او است شنوا وبينا».

٣ـ « و يك بار ديگر هم رسول، او را (جبرئيل را) مشاهده كرد، در نزد مقام سدرة المنتهى، بهشتى كه مسكن متقيان است در همان جايگاه (سدره) است. چون سدره مى پوشاند آنچه را كه احدى از آن آگاه نيست، چشم (محمّد(صلى الله عليه وآله) از حقايق آن عالم آنچه را بايد بنگرد بى هيچ كم و بيش مشاهده كرد .آنجا از بزرگتر آيات حيرت انگيز پروردگار را به حقيقت ديد».

٤ـ «پس از علم ويقين ، هرگاه كسى با تو، به محاجّه برخيزد بگو بياييد فرزندان وزنان وجان خود را دعوت كنيم وبه مباهله برخيزيم ولعنت خدا را بر گروه دروغگو قرار دهيم».

٥ـ «وقتى معجزه اى به سوى آنان بيايد مى گويند ما هرگز به تو ايمان نمى آوريم مگر اين كه نظير آنچه را كه به پيامبران داده شده است براى ما هم بياورى».

٦ـ «هرموقع آيت و معجزه اى مى ديدند آن را مسخره مى كردند ومى گفتند كه آن جز جادوى آشكار چيزى نيست».

٧ـ «چگونه خداوند هدايت مى كند گروهى را كه پس از ايمان كفر ورزيدند وگواهى دادند كه پيامبر حق است ودلايل حقانيت او بر آنان رسيد؟!».