در اين جا رسول گرامى (صلى الله عليه وآله) به فرمان خدا مأمور است آيه مربوط به جانشينى را در ميان مطالب ساده قرار دهد تا كمتر مورد توجه مخالفان سرسخت قرار گيرد و از اين طريق اين سند الهى به دست آيندگان برسد.

وهمگى مى دانيم وضع وقرارگيرى هر آيه اى در هر جايى از سوره ها به فرمان پيامبر ودستور او بوده است واصولاً جمع آورى قرآن به همين صورت، مدركى جز دستور پيامبر (صلى الله عليه وآله) ندارد، وتاريخ جمع آورى قرآن به وسيله ياران او، فاقد ارزش تاريخى است وفقط كار ياران او نگارش قرآن به لهجه واحدى وطرد ديگر لهجه ها بوده است. ومشروح اين قسمت را بايد در تاريخ قرآن خواند.

آيه سؤال عذاب

سومين آيه اى كه درباره حادثه «غدير» نازل شده، آيه «سؤال عذاب» است.

توضيح اينكه: وقتى پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله)على (عليه السلام) را به عنوان خليفه در روز غدير خم، به خلافت نصب نمود، اين خبر در اطراف منتشر شد، «نعمان بن حارث فهرى» خدمت پيامبر (صلى الله عليه وآله) آمد وگفت:ما را به يكتايى خدا دعوت كردى، ما نيز گواهى داديم، سپس دستور دادى نماز وروزه وحج وزكات انجام دهيم، انجام داديم، به اين اندازه راضى نشدى حتى اين جوان را (اشاره به على (عليه السلام) كرد) به جانشينى خود نصب كردى آيا اين سخنى است از ناحيه خودت يا از جانب خدا؟

پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمود: سوگند به خدايى كه خدايى جز او نيست، از جانب خدا است در اين موقع نعمان صورت خود را از پيامبر برگردانيد وگفت:

(اَللّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ).[١]

[١] سوره انفال، آيه ٣٢.