از عايشه نقل شده است روز مباهله پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله)چهارتن همراهان خود را زير عباى مشكى رنگى وارد كرد و اين قسمت از آيه٢٣ سوره احزاب را تلاوت نمود:

(إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً) .

سپس زمخشرى وارد بيان نكات آيه مباهله شده ودر پايان بحث مى نويسد:«سرگذشت مباهله ومفاد اين آيه بزرگترين گواه بر فضيلت اصحاب كساء بوده وسندى زنده بر حقانيت آيين اسلام است».[١]

صلحنامه اى به امضاى طرفين

هيئت نمايندگى نجران از پيامبر (صلى الله عليه وآله)درخواست كردند، كه مقدار ماليات سالانه آنان در نامه نوشته شود ودر آن نامه امنيت منطقه نجران از طرف پيامبر (صلى الله عليه وآله)تضمين گردد، اميرمؤمنان به فرمان پيامبر نامه زير را نوشت:

«به نام خداوند بخشنده مهربان، اين نامه اى است از محمّد رسول خدا به ملّت نجران وحومه آن، حكم وداورى محمّد در باره تمام املاك وثروت ملّت نجران اين شد، كه اهالى نجران هر سال دو هزار لباس كه قيمت هر يك از چهل درهم تجاوز نكند به حكومت اسلامى بپردازند وآنان مى توانند نيمى از آن را در ماه صفر ونيم ديگر را در ماه رجب پرداخت كنند وهرگاه از ناحيه «يمن» آتش جنگ شعله ور گشت بايد ملّت نجران به عنوان همكارى با دولت اسلامى، سى زره، سى اسب، سى شتر، به عنوان عاريت مضمونه در اختيار ارتش اسلام بگذارند وپذيرايى نمايندگان پيامبر (صلى الله عليه وآله) در سرزمين نجران به مدّت يك ماه ، بعهده آنان است.و هر موقع نماينده اى از ناحيه وى به سوى آنان آمد، بايد از او پذيرايى نمايند وجان ومال سرزمينها ومعابد ملّت نجران در امان خدا ورسول او است مشروط بر اين كه از همين

[١] كشّاف، ج١، ص٣٢٨.«لينبه على لطف مكانهم، وقرب منزلتهم...».