مصونيت پيامبر (صلى الله عليه وآله) از خطا واشتباه در امور زندگى وجريانهاى عادى از جمله مسائلى است كه در علم كلام درباره آن بحث وگفتگو شده واقوال فراوانى در باره آن به چشم مى خورد، در اين مورد، خرد براى حفظ اعتماد مردم به گفتار ورفتار پيامبر (صلى الله عليه وآله) مصونيت را يك حالت لازم وشرط حتمى تلقى مى كند:

خطا واشتباه در غير تبليغ دين به دو صورت متصوّر است:

الف: خطا در انجام وظيفه مذهبى اعمّ از فردى مانند اشتباه درركعات نماز و يا اجتماعى مانند كشتن فرد بى گناه.

ب: اشتباه در امور روزانه زندگى.

مسئله جلب اعتما دمردم كه عامل مهم در پيشرفت مقاصد پيامبران است ايجاب مى كند كه پيامبران در قسمت عمل به وظائف مذهبى اعم از فردى واجتماعى مصون از اشتباه باشند، زيرا اشتباه در اين قسمت عمل به وظايف مذهبى اعم از فردى واجتماعى مصون از اشتباه باشند، زيرا اشتباه در اين قسمت كم كم سبب مى شود كه مردم در تعاليم وگفته هاى آنان به ديده شك وترديد بنگرند وبا خود چنين بينديشند كه وقتى پيامبر در عمل به وظايف، اشتباه وخطا مى كند، از كجا معلوم كه در بيان تعاليم دچار اشتباه نشود؟.

اين انديشه ايجاب مى كند كه پيامبران در كارهاى عادى وجريانهاى روزمرّه نيز از اشتباه وخطا مصون باشند، زيرا اشتباه در اين مورد از اعتماد مردم مى كاهد وسبب مى شود كه مردم به تعاليم او از ديده ديگرى بنگرند.

اشتباه نشود! ما نمى گوييم اشتباه در امور زندگى ملازم با اشتباه در بيان وظائف وتعاليم است زيرا جه بسا ممكن است مردى از جانب خدا در قسمت دوّم مصونيت داشته باشد ولى در امور عادى دچار خطا ولغزش گردد وتفكيك ميان اين