بلكه مقصود همين چهارماهى است كه از دهم ذيحجه شروع شده ودهم ربيع الثانى پايان مى پذيرد وعلّت اينكه به آنها ماه حرام گفته شده است اين است كه در اين چهارماه جنگ از جانب خدا به عنوان ارفاق حرام شده است.

ج: مقصود از چهارماه همان ماههاى حرام است كه با سپرى شدن محرم، آنها نيز سپرى مى گردند وآغاز آن از روزى شروع مى شود كه وحى الهى بر پيامبر نازل گرديد ودر پايان محرم، اين مدّت سپرى مى گردد هرچند مشركان در اثناى اين مدّت از آن آگاه گرديدند.

***

١٢ـ آيه پنجم سوره توبه براى متلاشى شدن سازمان شرك شبه جزيره پنج دستور مى دهد كه هركدام در شرايط خاصى اجرا شود:

١ـ (فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ) : «هركجا آنها را يافتيد بكشيد».

٢ـ (وَخُذُوهُمْ) :«دستگير كنيد (به عنوان برده تملّك يابيد)».

٣ـ (وَاحْصُرُوهُمْ) :«از هر طرف محاصره كنيد». وارتباط آنها را از يكديگر قطع كنيد.

٤ـ (وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَد) : «در كمينگاهها، مترصد آنان باشيد وراهها را به روى آنان ببنديد».

هريك از اين چهار دستور انسان را به هدف شارع كه محو شرك است، آشنا مى سازد. اين حكم تا روزى است كه آنان بر شرك خود باقى بمانند ولى اگر ايمان بياورند وايمان خود را از طريق خواندن نماز وپرداخت زكات ظاهر سازند بايد آنان را آزاد ساخت چنانچه مى فرمايد:

(فَإِنْ تابُوا وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ) .

«هرگاه روى به سوى خدا آوردند و از كردارهاى زشت خويش پشيمان شدند