مى پرستيد بيزاريم، ما به آيين شما كفر مىورزيم ميان ما وشما عداوت ودشمنى برقرار است تا لحظه اى كه به خداى يگانه ايمان بياوريد مگر سخن ابراهيم به پدر خود كه در باره تو طلب آمرزش مى كنم ولى در برابر خدا، براى تو چيزى را مالك نيستم پروردگارا بر تو توكّل نموديم وبه سوى تو بازگشتيم، وبازگشت همه به سوى تو است».

٥ـ (رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنا رَبَّنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ)[١]

«پروردگارا ما را مايه گمراهى كافران قرار مده، ما را بيامرز تو قدرتمند وحكيمى».

تا اينجا با متون وترجمه آيات پنجگانه سوره ممتحنه آشنا شديم وچهار آيه ديگر را به ضميمه آيه دوازدهم كه همگى درباره فتح مكه نازل شده است بعداً يادآور مى شويم.

نكات آيات:

١ـ طرح دوستى با كافران

موضوع سخن در اين آيات طرح دوستى واظهار مودت به كافران است واين مسئله ارتباطى به روابط تجارى وسياسى معقولانه ندارد در مسئله دوستى، كفر طرف ناديده گرفته مى شود با او بسان يك برادر مؤمن رفتار مى گردد، واگر روزى دوستى با او به ضرر اسلام تمام شود دوستى او بر مصالح دينى غلبه مى كند تا آنجا كه اسرار نظامى اسلام در اختيار كافران قرار مى گيرد، همان طور كه «حاطب بن ابى بلتعه» در دوستى خود با كافر تا اين حد پيش رفت، يك چنين دوستى، بسيار خطرناك ومقدمه محو اسلام وسيطره كفر بر اسلام مى باشد.

[١] سوره ممتحنه، آيه ٥.