مى رسد، مثلاً اشعه حيات بخش به وسيله خورشيد در اختيار ما قرار مى گيرد، همچنين فيض معنوى خدا، گاهى بدون واسطه و گاهى از طريق پيامبران و اولياى خدا به انسانها مى رسد و اين حقيقت در دو آيه ديگر كاملاً متجلّى است:

١ـ خدا به پيامبر (صلى الله عليه وآله) دستور مى دهد كه در حقّ مؤدّيان زكات، دعا كند زيرا دعاى وى مايه سكونت و آرامش خاطر آنها است چنانكه مى فرمايد:

(وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ) (توبه/١٠٣) :«در باره آنان دعا كن، زيرا دعاى تو مايه آرامش خاطر آنان است».

٢ـ اين حقيقت به اندازه اى روشن بوده كه فرزندان گنهكار يعقوب به علّت پرورش در خانهوحى به آن توجه داشتند وآنگاه كه پرده از راز آنان برافتاد، از پدر درخواست استغفار كرده و گفتند:(قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا كُنّا خاطِئينَ * قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ) (يوسف/٩٧و ٩٨).

«گفتند پدرجان براى ما در باره گناهانمان طلب آمرزش بنما زيرا ما خطاكار بوديم (يعقوب) گفت: به همين زودى براى شما طلب مغفرت مى نمايم، او بخشايشگر و رحيم است».

گرچه دايره وظايف مسلمانان نسبت به پيامبر گسترده تر از وظايفى است كه بيان گرديد ولى اين نُه وظيفه به عنوان بارزترين وظايف بيان شد.

پايان جلد هفتم