مى يابند، آنان را به نيكى فرمان مى دهد و از بديها باز مى دارد، پاكيزه ها را به آنها حلال وپليديها را بر آنان تحريم مى كند ، بارهاى سنگين (تكاليف شاق) وزنجيرهايى را كه بر آنها بود بر مى دارد، آنها كه به او ايمان آورده اند و او را گرامى داشته اند ويارى نموده اند و از نورى كه به او نازل شده پيروى كرده اند ـ آنان ـ رستگارانند».

٢ـ «اى مردم من فرستاده خدا به سوى همگى شما هستم، خدايى كه حكومت آسمانها و زمين از آن او است وخدايى جز او نيست، زنده مى كند ومى ميراند، به خدا وفرستاده او ـ پيامبر «امّى» اى كه به خدا وكلمات او ايمان دارد ـ ايمان بياوريد و از او پيروى كنيد تا هدايت يابيد.

٣ـ «واى بر كسانى كه كتاب (تورات محرّف) را با دست خود مى نويسند(سپس آن را به خدا نسبت داده ومى گويند) اين كتاب از جانب خدا است، تا آن را به بهاى كمى بفروشند، واى بر آنان از آنچه كه دستهاى آنان نوشته وواى بر آنها از چيزى (عذابى) كه كسب مى كنند».

٤ـ «شايسته پروردگار تو نيست كه (اهل) آباديها را نابود سازد مگر اينكه قبلاًدر «اُمّ القراى» آنها، پيامبرى را برانگيزد».

٥ـ «اوست كه در ميان درس نخوانده ها پيامبرى از خود آنان برانگيخت، آيات الهى را بر آنان مى خواند وآنها را از پليديها پاكيزه مى گرداند وكتاب وحكمت مى آموزد هرچند در گذشته در گمراهى آشكار بودند».

٦ـ «به آنان كه كتاب داده شده وهمچنين «اُمّيها» بگو آيا اسلام آورده ايد؟ اگر اسلام آورده باشند هدايت شده اند، واگر روى برگردانند، بر تو است ابلاغ، وخدا به بندگان خود بينا است.دسته اى از اهل كتاب درس نخوانده هايى هستند كه از كتاب جز آرزوهاى «واهى و پندارها»