برخلاف اين زمينه هاى نامساعد، اراده حكيمانه خداوند بر اين تعلّق گرفت كه پايدارى نهضت را با نصب جانشينى، تضمين كند ورسالت جهانى پيامبر خويش را با تعيين رهبر و راهنما تكميل گرداند .

تفصيل اين واقعه ابدى وجاودانى

آفتاب داغ وسوزاننده نيمروز هيجدهم ماه ذى الحجه، برسرزمين غدير خم بشدّت مى تابيد ودشت ودمن را با اشعه خود گرم وسوزان ساخته بود وگروه انبوهى كه تاريخ، تعداد آنها را از هفتادهزار تا صد وبيست هزار ضبط كرده است، در آن نقطه به فرمان پيامبر خدا فرود آمده بودند ودر انتظار حادثه تاريخى آن روز بسر مى بردند واز شدّت گرما يك طرف عبا را زيرپا و طرف ديگر را روى سر قرار مى دادند.

در اين لحظات حساس طنين اذان نماز ظهر، سراسر بيابان را فرا گرفت ونداى تكبير مؤذن بلند شد ومردم خود را براى اداى نماز ظهر آماده كردند وپيامبر (صلى الله عليه وآله)نماز ظهر را با آن اجتماع پرشكوه ـ كه هرگز سرزمين غدير، نظير آن را بخاطر نداشت ـ برگزار كرد. سپس به ميان جمعيت آمد وروى نقطه بلند ى كه از جهاز شتران ترتيب يافته بود. قرار گرفت وبا صداى بلند خطابه اى به شرح زير ايراد كرد:

«الحمدللّه ونستعينه ونؤمن به ونتوكل عليه ونعوذ باللّه من شرور أنفسناومن سيّئات أعمالنا الذي لا هادي لمن ضلّ و لامضلّ لمن هدى وأشهد أن لاإله إلاّ اللّه وأنّ محمّداً عبده ورسوله أمّا بعد: أَيها النّاس إنّي اوشك أن ادعي فأجبت وانّي مسؤول وأنتم مسؤولون، فماذا أنتم قائلون؟

قالوا: نشهد أنّك قد بلغت ونصحت وجهدت، فجزاك اللّه خيراً قال: ألَستم تشهدون أن لاإله إلاّ اللّه وأنّ محمّداً عبده ورسوله وانّ جنته حقّوناره حق، وانّ الساعة آتية لا ريب فيها وانّ اللّه يبعث من في القبور؟